Друкаваць Камэнтары (108) Пераслаць на э-адрас RSS

Эсэiстыка

kryuja.livejournal.com

Крыўская ідэя як крыніца творчасці

Аляксей Дзермант

Крыўя ад самага пачатку свайго існавання задала планку моцнай, валявой творчасці. Мне здаецца, што гэтая разнастайнасць, якая ўтвараецца галасамі музыкаў, паэтаў, філосафаў – усіх тых людзей, якія адгукаюцца на гэтыя галасы.

На пачатку хацелася б акрэсліць, што такое крыўская ідэя і ў чым яе адметнасць. Упершыню гэты канцэпт выразна сфармуляваў Вацлаў Ластоўскі ў 20-30-х гадах мінулага стагоддзя. Ён вызначаў яго як нейкі альтэрнатыўны варыянт беларускай ідэнтычнасці, як тое, што павінна дапаўняць ці нават замяніць канцэпт “беларускасці”, якую мы ведаем, ці той ідэі беларускай, якая ўзнікла ў XIX стагоддзі і развілася ў беларускі нацыянальны рух. Пры гэтым, Ластоўскі абапіраўся на візію, часткова рамантычную, часткова гістарычную, таго, чым ёсць Крыўя ў гісторыі Беларусі. Па-першае, гэта Полацкае княства, якое мы лічым пачатковай протабеларускай формай дзяржаўнасці і ў сваіх пошуках дзяржаўных і прававых вытокаў звяртаемся менавіта да Полаччыны як узору самастойнасці, незалежнасці і першапачаткаў нашага існавання ў дзяржаўнай форме. Таксама ён звяртаўся да пэўнай традыцыі, бо ўжо ў 20-я гады Ластоўскі фармуляваў крыўскую ідэю, як ідэю духоўную. Тут вельмі цікава заўважыць пэўную паралель: Ластоўскі ў сваёй візіі Крыўі, якую ён фармуляваў у знакамітым творы “Лабірынты”, фактычна паўтарае тэзы еўрапейскіх традыцыяналістаў, такіх як Рэнэ Генон, Юліус Эвола, праектуючы пэўную мадэль соцымума, грамадства, ідэі на тутэйшай глебе.

У чым заключаліся ідэі традыцыяналістаў: яны ўважалі, што напачатку часоў існаваў той “залаты” пракаветны век, калі людзі былі падобныя багам, калі яны пільнаваліся сваёй традыцыі, веры, і гэта дазваляла ім існаваць у стане багатага духоўнага жыцця. Пазней пачынаецца дэградацыя, якая звязваецца са зменай цыклаў: час багоў, святароў змяняецца часам ваяроў, экспанісіяй, час экспансіі змяняецца часам чэрні, і затым наступае поўная дэградацыя Космасу, каб зноў адрадзіцца на нейкіх новых хвалях, каб новы пачатак прынёс абнаўленне і “залаты век” вярнуўся. І вось Ластоўскі ў сваіх “Лабірынтах” апісвае тую самую мадэль: час “крэваў” мяняецца часам ваяроў, а час заняпаду ён таесамляе з панаваннем мужыцкага пачатку.

Нагадаю, што з “мужыцкага пачатку” у прафанічным сэнсе пачынае фармавацца беларуская ідэя. І Ластоўскі першым выступіў з крытыкай гэтай ідэі – гаротнага іміджу беднага мужыка, прапануючы візію “залатога веку”, які ён звязваў з крывіцкім часам. Самае цікавае, што Ластоўскі паралельна з еўрапейскімі традыцыяналістамі атаесамляе Крывію з крыніцай сакральнай веды і традыцыі – з Гіпербарэяй. Ён праводзіць паралель паміж уяўленнямі старажытных грэкаў пра паўночную краіну, населеную паўбагамі, уласна з нашай тэрыторыяй, і лічыць, што крэвы (крывы) – гэта і былі гіпербарэйцы, што жылі на нашай тэрыторыі. Пазней, ужо ў 90-я гады, з дапамогай навуковых метадаў Цэнтр этнакасмалогіі “Крыўя” дастаткова імаверна давёў гіпотэзу пра тое, што такое супастаўленне магчымае. На чым яно грунтуецца?

Па-першае, на працах выбітных міфолагаў і лінгвістаў, якія сцвярджаюць, што ўласна крывіцкі этнас, крывіцкая ідэнтычнасць, этнонім звязваецца з найменнем балцкіх святароў крывісаў-крэваў і культам вярхоўнага пруска-літоўскага святара Крыве-Крывейты. То бок, ідзецца пра тое, што этнонім “крывічы” паходзіць менавіта з гэтага тэрміну.

Другі факт – гэта тое, што пляменная тэрыторыя крывічоў размяшчаецца на вытоках буйных усходнееўрапейскіх рэк: Дняпра, Волгі і Дзвіны. І ў індаеўрапейскіх традыцыях гэтыя вытокі ўсведамляліся, як пэўная сакральная краіна. Бо для іранцаў, індаарыяў Волга – гэта рака, з якой пачалася іх міграцыя, для грэкаў – гэты паўночны край – таксама святая краіна. Супастаўленне гэтых фактаў дазваляе нам сцвярджаць, што такая гіпотэза мае права на існаванне. Безумоўна, у навуцы ўсё спрэчна, але больш пераканаўчых доказаў на карысць таго, што такое параўнанне магчымае, мы не пачулі. І тым больш, мы не пачулі абвержанняў тым тэорыям, якія распрацоўваюцца ў нашым Цэнтры і выкладаюцца ў альманаху “Druvis”.

Такім чынам, я акрэсліў асноўны контур крыўскай ідэі ідэнтычнасці, які мы прапануем у працяг ідэй, што прапагандаваліся Ластоўскім. Безумоўна, тут ёсць некалькі ідэй спрэчных, якія заўсёды ставіліся на першы план: нібыта наша ідэя неўніверсальная – яна не працуе для нейкіх іншых плямёнаў (радзімічаў, дрыгавічоў ды іншых). Справа ў тым, што мы сцвярджаем, што крыўская ідэя – гэта не ідэя пляменная, гэта ідэя духоўнай традыцыі. Сляды Крывіі можна знайсці па ўсім нашым краі: ад Гомельшчыны, дзе адзначаюцца тапонімы з фармантам “крыў”, ад ятвягаў – да Смаленшчыны, Пскоўшчыны – гэта тэрыторыя, дзе культ “крэваў” існаваў, дзе гэтая інстытуцыя колісь была, і ёсць факты, якія гэта пацвярджаюць. Гэты абшар, назавем яго паўднёва-усходняй Прыбалтыкай, колісь уяўляў нейкае духоўнае адзінства. Пра гэта можна знайсці і гістарычныя сведчанні.

Такім чынам, Крыўя – гэта не вузкапляменная і рэгіянальная ідэя – гэта тое, што можна назваць “міфам пра паходжанне”. І тут вельмі істотна, чаму гэта значна для беларускай ідэнтычнасці сёння. Паводле “сімвалічнай” канцэпцыі этнасу і нацыі, згодна з якой асноўнымі чыннікамі існавання супольнасці, найперш этнічнай, а затым нацыянальнай, з’яўляецца шэраг сімвалічных рэчаў. Найперш гэта міф пра супольнае паходжанне; затым гэта калектыўная памяць, якая грунтуецца ў тым ліку і на гэтым міфе; далей пэўныя прыкметы культуры: мова, рэлігія і г.д., ну і нарэшце – нейкая апрычоная тэрыторыя – Бацькаўшчына, з якой звязваецца існаванне гэтага этнасу. І калі мы падумаем, што з’яўляецца найбольш адметным для беларусаў, то, бадай, нічога больш моцнага за крыўскі міф мы не знойдзем. Таму што гэта тое, што мацуе нашу ідэнтычнасць спрадвеку і па сёння ды адрознівае нас ад суседзяў.

Менавіта гэта істотна ў разуменні таго, што крыўскі міф займае вярхоўнае месца ў плане ідэнтычнасці. І гэты міф дапаўняецца яшчэ адной візіяй, якую ўжо некалькі дзесяцігоддзяў распрацоўваем мы – міф пра балцкую аснову беларускага народа. Часам нам ставяць гэта ў дакор, маўляў, мы настолькі апантаныя балтызмам, што не заўважаем іншыя вымярэнні – гэта не так. Звычайна так разважаюць людзі, якія не зусім знаёмыя з тым, што мы кажам. Мы не адмаўляем славянскага складніку беларускага этнасу. Уласна славянскую мову немагчыма адмовіць, бо мы размаўляем мовай, якая класіфікуецца як славянская. І гэта факт, які сведчыць пра прысутнасць славянскіх элементаў у беларускім этнасе. Але чаму мы кажам пра балтызм як пра істотны чыннік у фармаванні ідэнтычнасці беларусаў і крыўскай ідэі?

Балтызм – гэта стрыжань, які адрознівае беларусаў ад іншых народаў, найперш украінцаў і рускіх. Калі яго не заўважаць, то тады знікае план адметнасці беларускага этнасу. Як ён выяўляецца? На ўсіх узроўнях, калі мы кажам пра этнічную культуру. Найперш, гэта мова. Мы не задумваемся над тым, што асноўныя рысы беларускай мовы: “дзеканне”, “цеканне”, “аканне”, “яканне” – сфармаваліся пад уплывам балцкіх дыялектаў. Гэта балтызмы лексічныя, якія ствараюць адметнасць беларускай мовы, бо мы маем у нашай мове тое, чаго не маюць украінцы, палякі, рускія. Гэта антрапалагічны тып. Беларусы, паводле даследаванняў належаць пераважна да паўночных тыпаў еўрапеоіднай расы, а гэтыя тыпы амаль ідэнтычныя тыпам усходніх літоўцаў і латышоў, з якімі беларусы ствараюць адзін арэал. І гэты арэал утварыўся вельмі даўно: з часоў каменнага і бронзавага веку. Гэта значыць, што, нягледзячы на моўны падзел, наш арэал застаецца супольным дагэтуль. Таксама істотна, што балтызм тлумачыць рысы этнаграфічныя, лінгвістычныя і антрапалагічныя. Мы заўважаем, што арнаменты, строі, традыцыйныя спевы асноўнай часткі Беларусі вельмі адрозніваюцца ад усходнеславянскіх і збліжаюцца з традыцыямі балтыйскіх суседзяў. Гэта значыць, што мы культывуем стрыжань нашай ідэнтычнасці, нашага “міфа пра паходжанне”, дзеля таго, каб стварыць наш непаўторны вобраз.

Другі закід (пасля апантанасці балтызмам) у тым, што мы “граем у дудку Літвы”. Гэта не зусім так. Мы найперш прамаўляем ад імя тутэйшай супольнасці, то бок ад беларусаў. Мы этнічна і канфесійна належым да гэтай зямлі і кажам пра яе адметнасць. І калі гэтая адметнасць у нечым супадае з літоўскай, то мы не лічым гэты факт прыкрым – мы кажам: “Так, тут ёсць роднаснасць”. І гэту роднаснасць трэба вывучаць, даследаваць, каб яна стала фактам нашай свядомасці, ідэнтычнасці. І на гэтай глебе мы шукаем паразумення, у тым ліку і з літоўцамі. Мы шукаем найперш сябе, але калі прыходзім да высноў пра роднаснасць з нашымі балтыйскімі суседзямі, то гэта проста праўда зямлі. І мы нічога не выдумляем.

Таксама істотна, што Крыўя звяртаецца і да этнічна-рэлігійнай традыцыі. Гэта значыць, што мы не абмяжоўваем духоўны свет нашай нацыі выключна хрысціянствам, бо ўсе асноўныя традыцыі, якія адрозніваюць нас ад іншых (прынамсі, у этнічным сэнсе) сфармаваліся пры значным уплыве дахрысціянскай паганскай спадчыны, і без гэтага зразумець нашую адметнасць немагчыма. Дахрысціянская паганская традыцыя – паўнапраўны складнік нашай культуры, і мы займаемся тым, што вывучаем яго, узносім на новыя ўзроўні і фармуем на гэтай падставе кола людзей, якія гэтым інспіруюцца – ствараюць новыя кшталты культуры, увасабляюць гэта ў сваёй творчасці.

І тут я наўпрост падыходжу да асноўнай тэмы гэтага тэксту – “Крыўя як крыніца творчасці”. Чаму мы хочам, каб гэта стала нейкім крэатыўным пачаткам, штуршком? Таму што ў беларускай культуры існуе вельмі вялікая праблема ў плане стварэння якасных, самастойных, выбітных кшталтаў культуры ў літаратуры, музыцы і г.д. На наш погляд, сёння гэта найбольш відавочна ў літаратуры. Калі паглядзім нават на савецкі час і параўнаем пісьменнікаў, якіх падтрымлівала савецкая ўлада, з сённяшнімі, то ўбачым аграмадны разрыў паміж імі. Чаму? Таму што сёння беларуская культура – незапатрабаваная. Адпаведна, самі літаратары ствараюць кшталты, арыентаваныя на Захад ці на Расію – яны ўжо другасныя: яны не маюць тутэйшага карэння, тутэйшай глебы і праз гэта выглядаюць пераносам пэўных узораў на правінцыйны ўзровень. Правінцыяналізм – гэта хвароба беларускай культуры.

Мы намагаемся пераадолець гэтую хваробу праз усведамленне таго, што нашая этнічаная традыцыя настолькі багатая, разнастайная, а наша гісторыя істотная ў еўрапейскім кантэксце, што яна можа стаць фундаментам для развіцця любых кшталтаў вельмі якаснай творчасці. І таму мы арыентуем людзей, якія займаюцца музыкай, літаратурай, навукай, на тое, каб, разумеючы, адаптуючы, навучаючыся ў еўрапейскіх навукоўцаў-аўтарытэтаў, ствараць тое, што стане выяўленнем духу гэтай зямлі. І гэта найперш будзе запатрабавана тут, бо мы працуем для тутэйшых, для сябе, каб нашая краіна стала сапраўдным агмянём культуры, бо менавіта тут павінны нараджацца кшталты культуры – не прыходзіць ні з Усходу, ні з Захаду. І гэтая этнічная аснова становіцца для нас маяком, які натхняе. І ўжо ёсць вельмі паспяховыя прыклады музычных гуртоў, якія ствараюць непаўторныя творы, альбомы запісваюць. Пакрысе пачынае адраджацца дударская традыцыя як факт нашай гарадской культуры. У гэтым плане адным з нашых лозунгаў з’яўляецца “фалькларызацыя ўсёй краіны”. Гэта значыць, пераадолець беларускі стэрэатып, які звязвае фальклор з тым, што нецікава, з тым, што не мае экспансіянісцкага патэнцыялу.

Любая культура павінна пашырацца навонкі – яна павінна захопліваць людзей – спажыўцоў культуры. Натуральна, што “кастрыраваны” ўзор фальклору нікога не захопіць – ён адваблівае. Таму і кажуць, што тое ж свята Дажынкі, звязанае з аграрным календаром, ператварылася ў прафанацыю, бо яго ніхто не ўспрымае ўсур’ёз. Але як арнаменты могуць ажываць на сучасным адзенні, так і музыка можа стаць істотным элементам культуры, калі ў ёй прагучыць дуда ці тутэйшыя спевы, узмоцненыя гітарным рокавым гукам.

70% беларусаў жыве ў гарадах, а гэта значыць, што фальклор і традыцыя павінны заваяваць гарады. І мы ставім перад сабой гэтую задачу, прынамсі, фармулюем у плане тэарэтычным і намагаемся рэалізаваць у плане практычным.

Мы гаворым пра крыўскую ідэю як пэўную універсалію. Мы не прэтэндуем на нейкую рэзервацыю, дзе мы будзем займацца фальклорам, навуковымі доследамі. Не! Усе абсягі культуры павінны быць прасякнутыя гэтай ідэяй, іначай будзе распад і хаос. Калі няма культурных каранёў у нацыі, яна разбураецца. А гэта пачынаецца з хібаў нацыянальнай ідэі, а дзеля таго, каб гэтыя хібы пераадолець, патрэбна нешта новае. Наш народ – гэта “альфа і амега” нашай культуры, дзяржаўнасці, ідэнтычнасці. Дзеля гэтага трэба зразумець, што Беларусь пачынаецца не з утварэння БССР і нават не з Багушэвіча, які прыдумаў уласна беларускую нацыянальную ідэю. А яна пачынаецца з таго, пра што мы кажам: з Крыўі – эпохі святарскай (Крыўя – гэта нашыя Афіны), з Літвы – ваярскай эпохі, эпохі мужнасці і герояў (гэта нашая Спарта). І таму ў сваёй творчасці мы звяртаемся да гэтых архетыпаў, вобразаў, каб яны не існавалі толькі ў гісторыі. Мы нават прапануем новы погляд на мінуўшчыну. Па-першае, час не лінейны – усё, што было раней, можа паўтарацца, але яно ніколі не паўторыцца дакладна так жа сама. Цяпершчына – гэта не тое, што мы перажываем зараз, што мы надзяляем самастойнасцю. Цяпершчына – гэта ўсяго толькі ўзаемадзеянне паміж мінуўшчынай і будучыняй. І як мы зразумеем мінуўшчыну, гэтак мы сфарміруем сваю будучыню, а цяпершчына – гэта толькі прамежак – час нашага выбару паміж тымі варыянтамі, якія былі магчымыя. На шчасце, звяртаючыся зноў да асобы Ластоўскага і нашых арыстакратаў-краёўцаў, якія захоўвалі сваю частку традыцый, арыстакратычных ВКЛаўскіх, мы гэта ўсё намагаемся вярнуць у несупярэчлівай мадэлі і сістэме.

Наша задача – збіраць творцаў, навукоўцаў, мысляроў, здатных ствараць найлепшыя кшталты культуры, мыслення, навукі, літаратуры. Мы, хоць і займаемся не першы год гэтым, усё яшчэ на пачатку шляху, але посьпехі ёсць. І я спадзяюся, будзе працяг, бо, як не намагаліся гэты агонь згасіць, ён усё адно ўзнаўляецца – і гэта найлепшы доказ таго, што крыўская ідэя непераможная. Пытанне ў тым, каб нашыя высілкі, патрэбу нашых сэрцаў і душаў, увасобіць у штосьці большае, чым супольнасць проста адзінак. І для гэтага Крыўя павінна ісці ў авангардзе творчасці, у авангардзе культуры.

Сёння кожны павінен задаць сабе пытанне: “А чым я жыву, навошта я існую і што я ствараю?” Прызначэнне Крыўі ў здзяйсненні і стварэнні ўзораў, прыкладаў, адкрыцці новых перспектываў. Мы не даем простых адказаў на ўсе пытанні – мы паказваем пэўны шлях. Кожны сам выбірае, як ісці гэтым шляхам, як увасобіць сябе. Мы не прапануем дактрыну, якая тлумачыць усё на свеце, – мы хутчэй шукаем вечную ісціну. Гэта пошук заўсёдны, і чалавечы розум, чалавечая істота існуе толькі праз тое, што ўвесь час пытаецца, адказвае, пераадольвае сябе, заваёўвае новыя рубяжы. Задача Крыўі акурат у адкрыцці пэўных гарызонтаў. Мы паказваем ідэю. Збірайцеся пад нашым штандарам – рабіце свае якасныя прадукты, займайцеся творчасцю!

Калі падсумаваць сказанае вышэй, то духоўны прынцып, які адстойвае Крыўя цягам сваёй дзейнасці, надае сэнс нашаму існаванню. І мы хочам гэтым сэнсам падзяліцца з тымі, хто яго здатны зразумець і хоча далучыца да пакрыёмай плыні моцы, святасці, тутэйшасці. Мы кажам пра стрыжань, этнас тутэйшай зямлі, але Крыўя аб’ядноўвае прадстаўнікоў розных нацый, таму ніхто не зможа нас абвінаваціць у вузкім нацыяналізме. Мы адкрываем свае дзверы для ўсіх, хто хоча працаваць дзеля нашай зямлі. І сэнс сапраўднай працы, якую мы робім, у тым, каб не збягаць і не хавацца, а рабіць дзеля нашай зямлі. І нам не трэба правы – нам трэба абавязкі перад нашай зямлёй! У гэтым большая свабода, чым у тых, хто ўвесь час кажа пра свае правы і марыць пра свабоду збегчы, схвацца ад праблемаў, перастаць займацца стваральнай працай, якую ніхто не зробіць за нас. Таму Крыўя – з аднаго боку, ідэя універсальная, адкрытая, а з іншага боку яна вызначае быццё і кшталтуе нас дзеля таго, каб мы хацелі жыць і ствараць. Вось у гэтым сэнс Крыўі як крыніцы творчасці!

3 сакавiка 2010

Камэнтары(108)

Беларус:

3 сакавiка 2010

Трэба, каб гэтая ідэя развівалася і далей.

88:

3 сакавiка 2010

88!

Хайль, Дзерман! і яшчэ мы дамо пад сраку ўсялякім вылюдкам-мурынам і нашая Беларусь сапраўды стане сінявокай!

Традыцыя нас выратуе, Габіно і Гітлер!

Аь як сур'езна, то Вашыя ідэі з душком крыптанацызму будуць цікавыя толькі для фанатаў цяжкой музыкі і тым падобных валасатых маменькіных сынкоў.

да жыцьця варта быць бліжэй...

Міхал:

4 сакавiка 2010

Шаноўны 88, пэўна, вашыя нацыяналістычныя мантры адвечных лузераў "танкі на вільна" значна бліжэй да жыццёвых рэаліяў?

Альбо цяжка ўсвядоміць свае штучныя закіды?

288:

4 сакавiка 2010

Здаецца, калі і ёсць тут крыптанацысты, дык гэта Вы :))

Да жыцця варта быць бліжэй, а не плявузгаць вечна ў каментах.

Алег:

4 сакавiка 2010

88 - гітлеравец. іхная тактыка вядомая - плявузгаць і пляжыць.

Гітkth і Габіна не маюць дачынення да Традыцыі, так што пакіньце свае зігі і хайлі для сваіх таварышаў-скіноў.

Michal Zaleski:

4 сакавiка 2010

Пакуль корань жывы, дрэва жывое.

Міхал:

4 сакавiка 2010

Панства, вы памыляецеся. Спадар пад нікам "88" звычайны белнацыяналіст з уласцівымі да гэтай утапічнай плыні фобіямі. Як то комплекс "скрадзенай жмудамі вільні", барбарская блытаніна дзяржаўных межаў з этнічнымі і г.д.

Яго закід да Алексея Дзерманта - танная правакацыя пад блюзнерскія енкі расейскіх скіноў.

Згодны:

4 сакавiка 2010

Згодны з Міхалам, што 88 відавочна хоча правесьці паралелі між крыўскай традыцыяй пана дзерманта і нэанацызмам. уважліва сачу за супрацьстаяньнем традыцыяналістаў з беларутэнамі Ж)))

А вось Вільню не чапайце! Чаму Смаленск-Бранск адваёўвае, а Вільню пакідаем братам-летувісам? 2-я стандарты

Друвіс:

4 сакавiка 2010

Ну зноў. Зноў Галка і Белы VS Дзермант і кампанія.

Можа ўжо хопіць? Пакуль вы лаецеся, беларускія класы і школы ўсё зачыняюцца і зачыняюцца.

Даеш практыку!

Практыка:

4 сакавiка 2010

Можа ўжо хопіць? Пакуль вы лаецеся, беларускія класы і школы ўсё зачыняюцца і зачыняюцца.

Дык няма чаго плявузгаць. Хай кожны сваёй справай займаецца. А то толькі дай нагоду нагадзіць у каментах.

Міхал:

5 сакавiка 2010

Пан Згодны, Вы, пэўна, памыляецеся. З боку традыцыяналістаў аніякай варажнечы да белнацыяналістаў няма. Мы толькі крытыкуем відавочныя хібы ў іх ідэялогіі. Наадварот, мы выступаем за агульнае пагадненне паміж усімі пасіянарнымі сіламі на карысць нашага родная Краю.

Што да двайных стандартаў - Вільня ўжо арганічна ўпісана ў цыркумбалтыйскі абшар. Яна ёсць і будзе сакральнай сталіцай усіх балтаў: усходніх і заходніх.

Са Смаленскам і Бранскам - справа іншая. Але зразумела, што ў апошнім выпадку з нашага боку гаворка ідзе не пра "танкі", а пра неабходнасць наладжвання культурных стасункаў з гэтымі крывіцкімі рэгіёнамі і неабходнай асветы.

Праўдзівы:

5 сакавiка 2010

Блытаць тутэйшы традыцыяналізм і неанацызм - суцэльнае глупства. Думаю, гэта трэба толькі правакатарам.

Міхал:

5 сакавiка 2010

Але ж блытаюць! Ужо складваееца ўражанне, што чысціня нашай крывіцкай крыві горшая за нейкую там утульную для сучаснай плутакратычнай Эўропы педэрастыю. І традыцыяналісты і нацыяналісты павінны разам абараняць нашыя старадаўнія каштоўнасці.

Кроў і Дух:

6 сакавiка 2010

Абвінавачанні ў расізме таксама няслушная, вось працытую гэты ж артыкул:

ы кажам пра стрыжань, этнас тутэйшай зямлі, але Крыўя аб’ядноўвае прадстаўнікоў розных нацый, таму ніхто не зможа нас абвінаваціць у вузкім нацыяналізме. Мы адкрываем свае дзверы для ўсіх, хто хоча працаваць дзеля нашай зямлі.

Таму і "чысціню крыві" не варта абсалютызаваць. Для традыцыяналістаў галоўныя - чысціня Духу.

zhd:

6 сакавiка 2010

Сур'ёзны артыкул з цікавымі, хаця часам спрэчнымі думкамі - і ўсё абмеркаванне звялося да звягання і крыптазвінавачанняў у крыптанацызме. А па сутнасці ўзнятых пытанняў гаворка не клеіцца.

Аўтар жа добра выклаў відавочную і сумную рэч: ёсць канцэпты з вялікім творчым патэнцыялам, але творцы іх ігнаруюць. Ад гэага "пацярпела" ня толькі Крыўя, але й іншыя рэчы, прыкладам, ідэя адраджэння класічнага правапісу. Нават распачатае Караткевічам захапленне Сярэднявеччам.

Адказ:

6 сакавiка 2010

Мікола:

6 сакавiка 2010

усё аб'ектыўна: попыт нараджае прапанову - а попыту на крыўскую ідэю няма, таму і абмяркоўваць гэты праект асабліва нікому не цікава.

Другое: моцны прадукт з моцным маркетынгам знойдзе свой шлях да пакупніка - тут таксама праблема: альбо прадукт дрэнны, што яго ніхто 20 год не купляе, альбо прамоўтэры ну ужо зусім бяздарныя.

хутчэй першае: уж занадта даўно знікла тая Крыў'я, каб яе адраджаць. хутчэй яе трэба прыдумаць па-новаму.

на мой погляд перад беларусамі ёсць 2 гістарычна-перспектыўныя праэкты(якім ужо і не адно стагоддзе, у адрозненні ад той жа крыўскай ідэі, ): літвінізм і заходнерусізм. літвінізм таксама на мяжы поўнага банкруцтва перш за ўсё з-за несупадзення назоваў ідэі ды нацыі ды ужо зусім штучнага узвялічвання балтыйскіх рудыментаў у беларускай культуры.

таму рэальным праэктам застаецца толькі перапрацаваны і пераасэнсаваны на нацыяналістычна-незалежніцкі капыл заходнерусізм, не той, дзе мы павінны паяднацца з РФ, а той, дзе мы са знакам якасці і таму павінны быць незалежнымі.

2Мікола:

6 сакавiка 2010

"усё аб'ектыўна: попыт нараджае прапанову - а попыту на крыўскую ідэю няма, таму і абмяркоўваць гэты праект асабліва нікому не цікава".

тады вы не маеце рацыю. Крыўя і артыкулы А. Дзерманта ў прыватнасці заўжды досыць актыўна абмяркоўваюцца і займаюць першыя месцы ў рэйтынгах. іншая справа, што апаненты заўжды намагаюцца гэта неяк нівеляваць або прыдумляюць высмактаныя з пальца абвінавачанні

Мікола:

7 сакавiка 2010

я думаю вы не будзеце спрачацца, что 20-30 каментароў, пакінутых 5-10 асобамі на форуме, гэта не тое ж самае, што і агульнанацыянальная папулярнасць.

2Мікола:

7 сакавiка 2010

я кажу не каментары, а пра тое, што гэтыя ідэі знаходзяць жывы водгук у творчых і культурных асяродках - сярод музыкаў, мастакоў, паэтаў.

я думаю вы таксама не будзеце спрачацца, што пара гістарычных напісаных у неазаходнерускім напрамку - гэта не агульнанацыянальнае прызнанне.

Мікола:

7 сакавiка 2010

я думаю вы таксама не будзеце спрачацца, што пара гістарычных напісаных у неазаходнерускім напрамку - гэта не агульнанацыянальнае прызнанне.

---

гісторыя заходнерусізму мае ўжо не адно стагоддзе, гэтая ідэя мае шмат прыхільнікаў у акадэмічным асяроддзі, у прынцыпе гісторыя Беларусі у наш час выкладаецца ў адпаведнасці з канцэпцыямі заходнерусізму.

крывіцкая ідэя - гэта выключна маргінальная ў акадэмічным плане тэорыя, якая мае адзінкі прыхільнікаў і амаль нулявую акадэмічную рэпрэзентацыю. канкурыраваць з заходнерусізмам у акадэмічным плане можа толькі літвінізм, і тое не вельмі паспяхова.

2Мікола:

7 сакавiка 2010

Здаецца, прыхільнікі крыўскай ідэі разглядаюць яе як сумяшчальную з літвінствам, таму гэта розныя кшталты аднаго і таго ж, а значыць яна таксама налічвае не адно стагоддзе.

Заходнерусізм мае шэраг прыхільнікаў сярод навукоўцаў (але іх ніяк нельга назваць большасцю), але іхны ўнёсак у навуку таксама можна назваць маргінальным, бо фактычна яны ёсць фактарам стагнацыі мясцовай навукі, не кажучы ўжо пра міжнароднае прызнанне, дзе з іх толькі пасмяюцца.

Тым больш ніякіх вартых культурных прадуктаў імі не ствараецца - яны дбаюць бадай што толькі пра ўласны штучны статус нібыта манапалістаў у акадэмічнай сферы, а насамрэч проста тармозяць развіццё і навукі, і культуры. Гэта нешта накшталт каланіяльнага атавізму.

2Мікола:

7 сакавiка 2010

"гэтая ідэя мае шмат прыхільнікаў у акадэмічным асяроддзі, у прынцыпе гісторыя Беларусі у наш час выкладаецца ў адпаведнасці з канцэпцыямі заходнерусізму".

Магчыма, у Магілёве гэта і так, але ў сталіцы погляды, скажам, Трашчанка або Марзалюка ў прафесійных асяродках успрымаюцца хутчэй як адыёзныя.

Дзёрдзь:

7 сакавiка 2010

На мой погляд, у аўтара кагнітыўны дысананс. Якія творцы могуць пагадзіцца супрацоўнічаць з ультра-правымі коламі? Зусім не фальклярысты, а, наадварот, футурысты - як у Італіі і Нямеччыне (Марынэці і Рыфэншталь).

А ў бальшыні сваёй, творчыя людзі надта шануюць свабоду слова, таму горнуцца да левых, інтэрнацыяналісцкіх колаў.

Мікола:

7 сакавiка 2010

Магчыма, у Магілёве гэта і так

--

Латышонак, Булгакаў, здаецца, не з Магілёву. праблема заходнерусізму ў тым, што ён нярэдка свядома ці несвядома падмяняецца масквацэнтрызмам. вылечваецца усё гэта элементарна, па-ленінску: новы нацыяналізм = заходнерусізм - масквацэнтрызм. і не трэба нічога пераймяноўваць, не трэба прыдумляць ніякіх крывічоў ці ліцьвіноў, проста элементарна па-новаму пераасэнсаваць усе тыя стагоддзі напрацовак і інтэрпрэтаваць іх па-новаму і геапалітычнапалітычна і нацыяналістычна.

самы рэальны і просты шлях для беларускага нацыяналізму, нічым падобным ні літвінізм, ні яго адростак - крыўская ідэя, пахваліцца не могуць, занадта ўжо яны мудрагелістыя, занадта шмат там нестыковак.

а так масквацэнтрызм замяняецца менскацэнтрызмам і рускімі са знакам якасці - і справа зроблена.

Крыўскі акадэмік:

7 сакавiка 2010

Пачаць з таго, што ніводны беларускі, польскі, расійскі гісторык-медыявіст (і абсалютная большасць літоўскіх) не падзяляе поглядаў Дзермана. Глыбока сумняюся, што гэты крыўскі мудрэц, не валодаючы нармальна лацінай і не чытаючы крыніц, здольны рабіць адэкватныя высновы па сярэднявеччы.

Самаадукацыя - гэта добра, але часта яна спараджае пыху і ўпэўненасць, што спецыялісты - лохі, а ты адзін такі разумнік. Дзермана пачытаць, ён і гісторык, і біёлаг-антраполаг, і археолаг, і этнограф, і філолаг, карацей, сама менш - геній.

Вось толькі штосьці не даводзілася бачыць фундаментальных прац ні ў воднай з гэтых галін (зрэшты, як і ў асноўнай для яго - філасофіі). Умее толькі раздаваць парады спецыялістам. Карацей, вучыць бацьку адной справе.

Тое, што камусьці здаецца альтэрнатывай для беларусаў - розныя літвінскія, крыўскія, заходнерускія і іншыя квазі-праекты - не больш, чым ідэалагічная мішура. Да гісторыі яны дачынення не маюць. Іх рэлігійная падаплёка (стаўка на паганства, каталіцызм ці праваслаўе) не спрыяе аб'яднанню беларусаў і толькі адцягвае сілы на спрэчкі замест стваральнай працы.

Распаўсюджанасць заходнерусізму ў акадэмічных колах, калі казаць пра спецыялістаў, - таксама невялікая. Калі не лічыць рэшткі савецкай гвардыі, то набярэцца колькі чалавек і ўсё.

Гісторык не жыве ў створаным ім мінулым. Мінулае для яго - аб'ект даследавання, а жывуць яны сёння, бо рэалісты і прагматыкі, а не рамантыкі з вялікай дарогі.

2Мікола:

7 сакавiка 2010

"а так масквацэнтрызм замяняецца менскацэнтрызмам і рускімі са знакам якасці - і справа зроблена".

а што, Булгакаў стаў неазаходнерусам? смешна.

шкода, што за вашымі ілюзіямі вы не ўсведамляеце таго, што гэтымі вашымі рускімі са знакам якасці вельмі шмат людзей ніколі быць пагодзіцца і не пагодзяцца людзі найбольш пасіянарныя якімі заўсёды былі літівны. і гэта альбо пахавае ваш неазаходнерусізм або мо нават і грамадзянскай вайны давядзе.

Традыцыяналіст:

7 сакавiка 2010

А ў бальшыні сваёй, творчыя людзі надта шануюць свабоду слова, таму горнуцца да левых, інтэрнацыяналісцкіх колаў.

Ага, камунякі і бальшавікі шануць свабоду слова, ха-ха-ха))) Расказвайце байкі іншым.

А з традыцыяналістамі супрацоўнічае акурат шмат творцаў.

Антылукач:

7 сакавiка 2010

Вось вы ціпа імем вядома ката-камунякі Лукача падпісваецеся, якія ведомы сваімі забойствамі палітычных апанентаў, а яшчэ пра нейкую свабоду слова заікецеся. Тыповы бальшавіцкі крывадушнік.

Феномен праварадыкальнай навукі:

7 сакавiка 2010

Грэкі, насяляючы невядомыя ім землі фантастычнымі істотамі і "народамі", канешне ж, нідзе не сцвярджалі, што гіпербарэйцы - гэта продкі індаеўрапейцаў. Галоўная заслуга ў папулярызацыі такіх поглядаў у 20 ст. належыць ніяк не Ластоўскаму, а ідэолагам фашысцкай Германіі, у прыватнасці вядомаму традыцыяналісту Генрыху Вірту, які ў Гітлера адказваў за навуку.

Чаму ў грэкаў былі пазычаны гіпербарэйцы, а не якія там ацэфалы ці капрафагі? Відаць, іх апісанне як найлепш адпавядала ніцшэанскаму вучэнню пра Звышчалавека.

Па сутнасці, гіпербарэйская канцэпцыя была часткай ідэалогіі Трэцяга Рэйха. З тых часоў усе ўльтраправыя носяцца з пошукамі Гіпербарэі як курыца з яечкам. І кожны, ясны красны, хоча "знайсці" на сваёй тэрыторыі (расійскія традыцыяналы унь пішуць, што гэта Салавецкія астравы). Відаць, няма ў жыцці больш чым заняцца.

2Крыўскі акадэмік::

7 сакавiка 2010

Можа і вы свае працы навуковыя пакажаце. Бо апрача пыхі і пустога брэху ў Вашым каментары нічога змястоўнага няма. Калі тут хто і ёсць прафесарам кіслых шчэй, то гэта Вы.

Змеявічок:

7 сакавiка 2010

О, бачна і змеявічок з'явіўся. Як заўжды там дзе ён - адныя пакрыўджаныя плявузганні :))

Змеявічок:

7 сакавiка 2010

Змеявічок, а гэта праўда, што вы ўз'еліся на аўтара за тое, што ён адмовіўся з Вамі піва піць?:)) Сапраўды, гэта пажыццёвая крыўда))

Традыцыяналіст:

7 сакавiка 2010

"Галоўная заслуга ў папулярызацыі такіх поглядаў у 20 ст. належыць ніяк не Ластоўскаму, а ідэолагам фашысцкай Германіі, у прыватнасці вядомаму традыцыяналісту Генрыху Вірту, які ў Гітлера адказваў за навуку."

Калі б вы хаця б троху былі знаёмыя з працамі традыцыяналістаў, то ведалі б, штогэтыя ідэі распрацоўваў Рэнэ Генон - заснавальнік традыцыяналізму я такога, ён, дарэчы, быў мусульманінам, так што усялякія абвінавачанні ў нацысзме - гэта брэд сівой кабылы. А Вірт ніякім традыцыяналсітам і ня быў зусім.

Цытата:

7 сакавiка 2010

\\Вось толькі штосьці не даводзілася бачыць фундаментальных прац ні ў воднай з гэтых галін (зрэшты, як і ў асноўнай для яго - філасофіі).\\

Дык а вы яшчэ горш, змеявічок, вечна лезеце з выглядам разумніка і ўсіх жыццю вучыце, тожа мне, прахфэсар)) Зрэшты, ня дзіва, што не чыталі, бо ў вас яўна праблемы з адэкватным успрыманнем інфармацыі. Вечна крыўды нейкія лезуць, комплесы.

Пакрыўджанаму:

7 сакавiка 2010

Змеявік, ну не трэба ж быць такім крыўдлівым і зайздросным. Ніхто ж не вінаваты, што вашыя унылыя працы мала каму цікавыя.

Літвін:

7 сакавiка 2010

Іх рэлігійная падаплёка (стаўка на паганства, каталіцызм ці праваслаўе) не спрыяе аб'яднанню беларусаў і толькі адцягвае сілы на спрэчкі замест стваральнай працы.

Пане, дык і Вашыя каментары таксама спрыяюць раз'яднанню беларусаў. Заўсёды, як каментуеце, то пачынаецца варагаванне. Таксама цікава, а якой жа вы стваральнай працай займаецеся, апрача сядзення на форумах?

Мікола:

7 сакавiка 2010

гэтымі вашымі рускімі са знакам якасці вельмі шмат людзей ніколі быць пагодзіцца і не пагодзяцца людзі найбольш пасіянарныя якімі заўсёды былі літівны. і гэта альбо пахавае ваш неазаходнерусізм або мо нават і грамадзянскай вайны давядзе.

..........

маё прыватнае меркаванне: патэнцыял ліцьвінізму і крывіцкасці вычарпаны. быў яўны выбух напачатку 90х аднак зараз усё заціхла і амаль знікла, сённяшні ўзровень - гэта у прынцыпе паталок крывіцкай ідэі. і яе пашырэнню можа паспрыяць ну ужо толькі зусім неверагодны збег абставінаў ды поўная замена кіроўнай эліты, што малаверагодна. прыклад Юшчанкі, Ельцына лепшае таму падцверджанне.

рэвалюцыі малаверагодныя, усё будзе імкнуцца к нейкаму сярэднему узроўню, таму эвалюцыя з-р - вельмі рэальная рэч, бо яна з аднаго боку радыкальная, а з іншага вельмі традыцыйная.

пасыянарныя ліцьвіны і крывічы, эма і нэанацысты, пасыянарныя нацболы, рэперы, футбольныя фанаты, лесбі, гома, іншыя экстрэмальшчыкі існуюць у любой краіне у якасці маргінальных субкультураў, грамадства ўмее іх даволі эфектэўна кантраляваць і іх існаванне ніякай пагрозы мэйнстрыму не нясе.

а вось народ у цэлым ідэю заходнерусізму па-мойму прыме даволі прыязна і для незалежнасці РБ гэта будзе вялікім плюсам.

наконт сп Булгакава - не думаю, што заходнерусізм ёсць нейкай абсалютнай догмай, аднак, здаецца, у сп Булгакава беларускі нацыяналізм і беларускі праект у цэлым выводзіцца з ідэяў заходнерусізму, а не каталіцкага літвінізму. ці робіць гэта сп Б. заходнерусістам? не ведаю, аднак станоўчая роля з-р у нейкай ступені(не ведаю якой, бо чытаў рэцэнзіі на яго кнігу пра нацыяналізм, а не саму кнігу) у яго несумненна падкрэсліваецца.

даволі такі моцна змяніў свае погляды з пачатку 90х і Сагановіч, і слова Русь у літоўскім кантэксце у яго фігуруе увесь час.

Здорава:

7 сакавiка 2010

О, як заўжды у слоік напаўзлі павукі і пачынаюць між сабою грызцеся. Правільнай дарогай ідзеце, таварышы.

2Мікола:

7 сакавiка 2010

Справа ў тым, што ўласны культурны здабытак неазаходнерусаў мізэрны, ніякіх прарываў у гэтай сферы цягам апошніх ста гадоў за імі не назіраецце.

Таму адзінае што ім застаецца - гэта паразітаваць на літоўскай спадчыне і сарамліва аднеквацца ад спадчыны маскоўскай. Натуральна, пры сённяшняй сітуацыі гэта можа пэўны час цягнуцца, але як толькі вецер падзьме ў іншы бок, усё іхнае махлярства лясне разам з няшчырай ідэалогіяй.

Гісторык:

7 сакавiка 2010

Гісторык не жыве ў створаным ім мінулым. Мінулае для яго - аб'ект даследавання, а жывуць яны сёння, бо рэалісты і прагматыкі, а не рамантыкі з вялікай дарогі.

А хто вам даў права за ўсіх казаць? Я вось гісторык і тое, чым я займаюся - гэта не проста аб'ект даследавання. Тое, пра што вы кажаце лічу бяздушным пазітывізмам. Дый рэалізм і прагматызм мы, відавочна, разумеем па-рознаму. Ад вас чамусці патыхае лабараторнай мяртвячынай.

Michal Zaleski:

7 сакавiка 2010

Пакуль корань жывы - дрэва жывое. Пакуль дыхае чалавек - жывы. Дыханьне нацыі - мова. Ў той мове, як ў люстэрку: святыя камяні і крыніцы; касцелы і рыцарства; калгасы і камуністы; і вы, панове, з вашымі спрэчкамі.

Шкада, што вас мала засталося...

papruha:

7 сакавiка 2010

шчыра вітаю аўтара. і з задавальненьнем двлучуся да кампаніі. тыя, што ўгледзіў у паданых ідэях "неанацызм, etc."- нагадаю бяз крыўды - перакананы, што Ваш максымалізм ёсць вынікам "шорнага" успрыняцьця навакольнага сьвету, які дзесяцігодзьзямі навязваўся імпэрскім саўком. (аўтар, дарэчы, згпдвае пра гэта таксама). .

упэўнены - калі мы ўсе (згодныя ды нязгодныя) проста пачнем ШЫРЭЙ МЫСЬЛІЦЬ - выйграюць ад гэтага абсалютна ЎСЕ. няма ту гэтай тэме ніякай зьнявагі. нідакога.

kasiner:

7 сакавiка 2010

"А ў бальшыні сваёй, творчыя людзі надта шануюць свабоду слова, таму горнуцца да левых, інтэрнацыяналісцкіх колаў." -

Дзёрдзь, дзе і калі левакі віталі ў рэчаіснасці "свабоду слова"? Якім чынам яны наводзілі "разнастайнасць" меркаванняў і выказванняў вядома. Прапаноўваеце пераўтварыць абмеркаванне артыкула ў акцыю левацкай прапаганды?

Няма чаго нейкую хваравітую навукападобную ідэю кшталту "заходнерусізма" выдаваць за беларускі нацыяналізм. Мэтай Беларускага нацыяналізма з'яўляецца адстойванне першаасноў існавання Нацыі, а не ідэйкі нейкіх "мінскацэнтрыстаў". Спадарам захаднерусістам прапаную быць паслядоўнымі і пад свой "новы нацыяналізм" пашукаць іншую нацыю.

Дзёрдзь:

8 сакавiка 2010

Левыя - пераважна не левакі, а левацэнтрысты. Менавіта яны бароняць свабоду слова і творчасьці. Напрыклад, амэрыканская творчая інтэлігенцыя галасуе пераважна за дэмакратаў, а не рэспубліканцаў, французкая - за сацыялістаў, нямецкая - за зялёных ці сацыял-дэмакратаў. І беларускія адраджэнцы сто гадоў таму былі пераважна сацыялістамі.

Аўтар артыкулу заклікае творцаў да супрацы - аднак ня думаю, што ён можа прапанаваць жыццяздольную ідэю (не кажучы ўжо пра іншыя перадумовы для зьяўленьня высокатэхналагічных твораў).

Каб адраджаць паганства - трэба, прынамсі, ведаць, якім яно было. Хутчэй за ўсё, давялося б самім прыдумляць новых багоў, новыя рытуалы. Ці прапануеце зноў хаваць людзей у "даўгіх крывіцкіх курганах"?

Мікола:

8 сакавiка 2010

Спадарам захаднерусістам прапаную быць паслядоўнымі і пад свой "новы нацыяналізм" пашукаць іншую нацыю.

--

народ ёсць, прычым яму да лямпачкі што ліцьвіны, што крывічы. народ размаўляе па-расейску, народ пераважна праваслаўны і заўтра размаўляць па-крывіцку у касцёле ён не стане. а вось давесці такому народу, што Беларусь - таксама легітымная спадкаемца летапіснай Русі, прычым спадкаемца самая правільная, са знакам якасці, а таму павінна заставацца такой чыстай, светлай і незалежнай куды лягчэй, чым патлумачыць, што гэты народ не беларусы, а нейкія невядома колькі стагоддзяу таму знікнуўшыя невядома куды ліцьвіны ці крывічы, якія быццам бы сёння 'перадумалі' быць беларусамі і вырашылі як насекомае перакуліцца у новую форму.

вашая праблема(ліцьвіноу, крывічоу, вялікалітоўцау, яцьвягаў - кім вы там яшчэ сябе вызнаеце) у тым, што вы народ спрабуеце падагнаць пад ідэалогію, а пажадана наадварот: дадзена - такі народ, як гэтаму народу даць ідэалогію, якая не супярэчыць базавым каштоўнасям гэтага насельніцтва, такую ідэалогію, якая б магла самарэгенерыравацца і мацаваць незалежнасць гэтай дзяржавы. а вы як тыя дзеці прыдумляеце нейкія касьмічныя талеркі.

2Мікола:

8 сакавiка 2010

"дадзена - такі народ, як гэтаму народу даць ідэалогію, якая не супярэчыць базавым каштоўнасям гэтага насельніцтва, такую ідэалогію, якая б магла самарэгенерыравацца і мацаваць незалежнасць гэтай дзяржавы. а вы як тыя дзеці прыдумляеце нейкія касьмічныя талеркі".

дык дзейсны прэзідэнт ужо даўно прапанаваў ідэалогію і дзяржаўную мадэль, якая адпавядае сённяшняму беларускаму народу і мацуе ён незалежнасць лепей за усіх, так што? шаноўны Мікола?

не трэба выдумляць яшчэ адзін заходнерускі ровар, а варта проста усім нацыяналістам калектыўна стаць чальцамі "Белай Русі" і дапамагаць ворганам дзяржбяспекі мачыць розных там літвіна-палякаў, якія падрываюць ідэнтычнасць рускіх са знакам якасці :))

Антылукач:

8 сакавiка 2010

"Аўтар артыкулу заклікае творцаў да супрацы - аднак ня думаю, што ён можа прапанаваць жыццяздольную ідэю (не кажучы ўжо пра іншыя перадумовы для зьяўленьня высокатэхналагічных твораў)."

Дык ідэя ўжо працуе і развіваецца ў творчым асяродку. Узяць хаця б дударскім рух, збольшага інспіраванымі крыўскімі дзеячамі. Таксама можна згадаць і колькі музычных праектаў. Ніводная з ідэяй на Беларусі гэткім пахваліцца ня можа.

"Каб адраджаць паганства - трэба, прынамсі, ведаць, якім яно было. Хутчэй за ўсё, давялося б самім прыдумляць новых багоў, новыя рытуалы."

Калі вы нечага не ведаеце, гэта не значыць, што не ведаюць астатня. Традыцыя ў Беларусі - адна з найлепей захаваных у Еўропе. Варта толькі да яе звярнуцца, каб убачыць, якое гэта багацце.

Мікола:

8 сакавiка 2010

дык дзейсны прэзідэнт ужо даўно прапанаваў ідэалогію і дзяржаўную мадэль, якая адпавядае сённяшняму беларускаму народу і мацуе ён незалежнасць лепей за усіх

---

ніякай цэласнай канцэпцыі ў прэзідэнта няма, бо ён классічны беспрынцыпны палітычны апартуніст, які карыстаецца любой ідэалогіяй, якая дазваляе утрымаць уладу. не здзіўлюся, калі Л. заўтра запішацца ліцьвінам ці крывічом, калі за гэта добра заплоцяць.

нацыяналістычная версія заходнерусізму - гэта нешта іншае. перад беларусамі стаіць выбар: Русь ці Літва, (не блытаць з Расеяй і Літоўскай рэспублікай). рускіх каранёў у нас куды болей, чым літоўскіх, і яны куды глыбейшыя за літоўскія, пачынаючы з Полацку. Літва - гэта ўсяго некалькі стагоддзяу з тысячагадовай гісторыі Беларусі.

2Мікола:

8 сакавiка 2010

Дык і да Русі была Крывіччына, таму нельга яе абсалютаваць як нешта адзінае і выключнае.

Самая моцная ідэя аб'яднае усе тры пачаткі: крыўскі, рускі і літоўскі. Пакуль гэтага не адбудзецца, асобнае іх існаванне толькі будзе спрыяць падзелам і варажнечы.

zhd:

8 сакавiка 2010

Спадарства, вам не здаецца, што ўзяты занадта сур’ёзны тон? Я перачытаў артыкул, дык сам аўтар не замахваеца на большае, чым міф. Міфа-творчасць: калі дзе шукаць канструктыў, то ў гэтых двух, злучаных паміж сабою словах.

Калі глядзець на крыўскую ідэю палітычна, то тэрміналогія (“валявая творчасць”), канцэпцыі (Гіпербарэя) і спасылкі на пэўныя персаналіі – насцярожваюць. Калі глядзець навукова, відавочныя вялікія нацяжкі, а спасылкі на аўтарытэт Ластоўскага (калі яны, вядома, прысутнічаюць) выклікаюць усмешку. Аднак на крыўскую ідэю можна глядзець менавіта як на міфа-творчасць.

Завастраючы тэзіс – ёсць падставы крыўскую ідэю разглядаць як форму талкінізму. Няварта разважаць, жылі ў нас хобіты, ці не. Адзінае, што сапраўды мае значэнне – атрымліваюцца яны ў прапагандыстаў крыўскае ідэі ПРЫКОЛЬНЫМІ ці не. Даруйце, калі каго гэткі прымітывізм пакрыўдзіць, хацелася аднак “подоходчивей”.

Michal Zaleski:

8 сакавiка 2010

Згодны з "zhd". На абшарах краю матэрыялізаваліся, напрыклад, КАЗАКІ. Беларуская расейскамоўная моладзь стварыла свой саюз: БРСМ. Адміністрацыйныя і вертыкальныя цёткі з дзядзькамі аб'ядналіся ў Белую Русь. На фоне гэтых ідэялагічных галемаў крыўская ідэя падаецца нечым жывым і сапраўдным. Дазвол інстытуту гісторыі НАН дзеля яе развіцця не патрэбны.

kasiner:

8 сакавiка 2010

Спадар Дзёрдзь, амерыканская і еўрапейская творчая левая і ліберальная інтэлегенцыя дзеля панавання сваіх поглядаў выкарыстоўвае даволі жорсткія тэхналогіі кантроля і "кругавую паруку" у дачыненні людзей з супрацьлеглымі поглядамі, а свабоду слова маюць толькі тыя хто не сяпярэчыць іх поглядам.

Не зразумела на каго разлічаны вашыя байкі аб вырае "свабоды слова" на Захадзе? Прыплятаць да гэтага шэрагу беларускіх нацыянальных дзеячоў пачатку ХХ ст. зусім не варта. Іх левы накірунак дзейнасці цалкам адпавядаў мэтам паўстання нацыі з прыгнёту і галечы, улічвая тагачасны сацыяльна-культурны стан беларусаў. Прычым тут заходнія лева-ліберальныя прапагандысты збачэнняў не зразумела.

Вы да каго звяртаецеся спадар Мікола? Я беларус і для мяне беларуская Нацыя мае свой ўнікальны непарыўны лёс, які пачынаецца не з тых часоў калі тут з'явілася праваслаўе. Адмаўляцца ад крыўскай спадчыны значыць знішчыць першаасновы беларускасці, бо менавіта ў крыўскія часы былі канчаткова сфарміраваны першаасновы беларускай этнічнай культуры, каторыя потым былі развіты ў нацыянальнай культуры.

"Заходнерусізм" быў заўсёды і будзе надалей толькі спробай спыніць Адраджэнне беларускай нацыі і цалкам падпарадкавацца палітыке дэградацыі якую праводзяць акупацыйныя ўлады. Ня мае значэння якой, галоўнае каб праводзіла татальную русіфікацыю і нацыянальную непаўнавартасць беларусаў. Якой нацыі праводзіць нацыяналізм "заходнерусізм", калі прапагандуе рускую мову, варыянт расійскай гісторыі - рускі. Прапанаваць быць беларусамі без уласнай мовы і культуры значыць стаць расейскімі змылкамі "са знакам якасці".

Што такое "заходнеруская" культура і чым яна адрозніваецца ад беларускай? Ніякай "заходнерусскай" культуры не існуе, толькі прапаганда, якая спекулюе на праваслаўнай беларускай спадчыне.

zmiejavik:

8 сакавiка 2010

А ну здарова Лешэк. Прывітанне табе ад беларускіх гісторыкаў (д...аў, чарцей фармазонскіх і прастытутак). Пытаеш, чаму лезу ў бязглуздыя спрэчкі? А чаму людзі спрачаюцца - напэўна, з нечым нязгодныя. Фрэйдызм пакінь для аналізу ўласнай творчасці. А наконт пеяратыўных выпадаў паглядзі лепш на манеры сваёй групы падтрымкі і ўласныя "крыкі душы".

Феномен праварадыкальнай навукі:

8 сакавiка 2010

Аўтар заклікае звярнуцца да творчай спадчыны Рэнэ Генона і Юліяса Эвалы. Звернемся

Основателя учения Рене Генон западные философы и социологи по степени радикализма сравнивают с Карлом Марксом, отмечая, однако, куда более глубокую критику современного мира во всех его проявлениях. Рене Генон оказал фундаментальное влияние на целый ряд современных политических, социальных и культурных течений, в том числе, на немецкий национал-социализм, особенно эзотерические течения СС (через Юлиуса Эволу и Германа Вирта), итальянский фашизм (через Юлиуса Эволу), революционное студенческое движение 1968 года (через Ги Дебора), европейское движение Новых правых (через Алена де Бенуа), итальянскую политологию, социологию и философию (через Клаудио Мутти), американский революционный анархизм (через Хаким Бея, он же Питер Уилсон) и, особенно, на русское неоевразийство и национал-большевизм середины 90-х годов (через Александра Дугина).

Вось вам і дрэва, вось і карані

papruha:

9 сакавiка 2010

не спрачацца трэба, а ДАСЬЛЕДВАЦЬ... ня МІФЫ ТВАРЫЦЬ, а ВЫВУЧАЦЬ ФАКТЫ. і будаваць на фактах канцэпцыі. няўжо ўсе згодныя, што жыдоўска-хрысьціянская традыцыя ёсць альфа/амега нашай гісторыі і зямлі? гэта тое самае, што "па-за БССР ніколі не было ніякай беларусі". .

мне здеецца -ўсё толькі пачынаецца, і адзнакай часу ёсць факт, што цяпер - бадай упершыню - гісторыя пішацца не "пад ідэалёгію", а пачынае пакрысе рабіцца самастойнай ды незалежнай ад ідэалёгіі, якой бы тая не была. .

і чым больш ШЫРОКІМ будзе поле даследваньняў (бяз ніякіх а-прыёры "ліцьвінскіх" ці "заходнерусісціх" акцэнтаў) - тым больш плённым будзе і жніво. .

ну а аўтар, як мне здалося - менавіта так і ставіць праблему. і дай божа яму плёну!

Рэнэ Генон:

9 сакавiка 2010

Генон начал публиковаться в 1920-х годах, после Первой мировой войны, которую в то время считали завершением всех войн. Рене Генон уже тогда начал критиковать западную цивилизацию за отсутствие духовности и следовании по ложному пути развития[6]. В 1930 году Генон переехал в Каир, где жил до самой смерти. Хотя в Египте Рене Генон жил жизнью суфия[7], он постоянно публиковал в Европе свои труды, посвящённые различным аспектам Традиции.

Известный эзотерик и суфий Мишель Вальзан сказал однажды: «Явление Рене Генона — самое большое интеллектуальное чудо со времен Средневековья».

Можно сказать, что на Западе исследования Традиции делятся на два этапа — до Генона и после Генона.

Работы Рене Генона отличаются фундаментальной критикой современного мира и призывом к интеллектуальной реформации. Он по-новому оценивает метафизику, традиционные науки, символизм и пути духовной реализации.

Рене Генон оказал огромное влияние на многих дятелей культуры, таких как Гвидо Де Джорджио, Юлиус Эвола, Мирча Элиаде, Андре Жид, Фритьоф Шуон, Титус Буркхардт, Александр Дугин, Гейдар Джемаль, отец Серафим (Роуз).

Феномен праварадыкальнай навукі:

9 сакавiка 2010

Генон і Эвала не маюць дачынення да станаўлення фашызму, а Маркс і Ленін - да камунізму

Рэнэ Генон:

9 сакавiка 2010

сапраўды не маюць. асноўныя дактрынальныя элементу фашызму і нацызму аформіліся незалежна ад Генона і Эволы.

Мікола:

9 сакавiка 2010

"Заходнерусізм" быў заўсёды і будзе надалей

-------

заходнерусізм - гэта усяго толькі інструмент, і тое, якім ён будзе, залежыць перш за усё ад таго, хто ім карыстаецца. у пачатку 90х такім жа брыдкім словам быу і папулізм, мауляу, няхай камунякі і лукашэнка будуць і м карыстацца, ад папулізму беларушчыне нічога не упала, будзем прынцыповымі, не такімі як усе, правільнымі, народ гэта ўбачыць і прыбяжыць да нас. і што?

сёння ўсе непапулісты ў глыбокай дупе, і сёння ўжо здаецца ўсе вызнаюць, што у папулярнай палітыцы трэба быць папулістам, у разумных межах, канешне. крыўская ідэя і ліцьвінізм нездарма за усю беларускую гісторыю так і не сталі дамінантнымі ідэямі, на тое былі аб'ектыўныя прычыны і ўмовы, я не бачу, якія ўмовы змяніліся сёння так кардынальна, што іх змена паслужыць штуршком для развіцця крывіцкасці. ну буў у 20ст Станкевіч, ну будзе зараз які іншы Барткевіч - маргінэс суцэльны, народу гэта не патрэбна. інструменты для нацыянальнай ідэі трэба выбіраць ''паўвесісцей'', як той жа заходнерусізм.

Феномен:

9 сакавiка 2010

Хто там як аформіўся а хто ўлез па ходу - справа дзесятая. Факт ёсьць факт, Юліас Эвала - класіка італьянскага фашызму.

Юліус Эвола:

9 сакавiка 2010

ага, класны "класік", якога забараняла фашысцкая цэнзура і які напісаў кнігу "Фашызм: крытыка справа"

Michal Zaleski:

9 сакавiка 2010

"Фенамен" - надта вучоны чалавек, як і ягоныя апанэнты. Адчапіцеся вы ад тых Гянонаў ды Эволаў, яны да Крыўя як ідэі не маюць аніякага дачыненьня.

Вы ж разумныя, дык і кажыце сваё, а не вычытанае. То будзе творчасць.

Пачніце з фізічнай культуры. А што вы зрабілі са сваім целам, з дыханьнем? Цела адпаведным чынам служыць вашаму духу? Чыстае паветра, чыстая вада, здаровая ежа... Гэта крыўская ідэя - ці не?

Ня сёньня, дык праз нейкі час цела ня стане. Адкажыце, ў чым сэнс жыцьця прыхільніка крыўскай ідэі? За што ён гатовы змагацца і загінуць?

Феномен:

10 сакавiка 2010

"Фенамен" - надта вучоны чалавек, як і ягоныя апанэнты. Адчапіцеся вы ад тых Гянонаў ды Эволаў, яны да Крыўя як ідэі не маюць аніякага дачыненьн

_________

Скажыце гэта Дзерману. Мо нарэшце перастане піхаць спасылкі на іх у свае тэксты.

Генік Рэнін:

10 сакавiка 2010

Ві хаціце сказаць, што новы правы пэган паходзіць напрамую ад суфійскага іслама мінуя усемі пуцямі нацысцкае язычніцтва?

To Mikola:

10 сакавiка 2010

Мікалай, пакіньце!

Вы мяркуеце, што будзе лепш для посьпеху беларускай нацыі і нацыяналізму? А ім сучасная нацыя НЯ ТРЭБА наогул - традыцыйнае грамадства падавай, прычым балцка-літоўскае, "белнацыяналіст" яны выкарыстоўваюць выключна як лаянку, а Беларусі няма месца на іх футурыстычных мапках http://kryviec.livejournal.com/370246.html

У артыкуле Дзерман выкручваецца як Сямён у воласьці. Але ў свёй жж больш шчыры - прыраўноўвае "бела-русінаў" да ворагаў і абкладае хрэнамі. Здаецца персанальна Вас:

http://kryviec.livejournal.com/372179.html

Сама нявіннасьць:

10 сакавiка 2010

ага, класны "класік", якога забараняла фашысцкая цэнзура і які напісаў кнігу "Фашызм: крытыка справа"

____

Бееедненькі... Вы яшчэ скажыце, што прымусілі да эміграцыі. У гітлераўскую Германію. Добра што нямецка-фашысцкія таварышы з СС не пакінулі духоўнага гуру.

У Італіі штосьці забаранялі, бо быў занадта радыкальны. Радыкальней за Дучэ ў адносінах да хрысціянства, блытаў яму ватыканскія карты. А кніжку ён ужо пасьля другой сусьветнай вайнушкі напісаў, як яго нямецкім фанам саюзьнікі рогі абламалі, заднім чыслом усе разумныя.

Феномен:

10 сакавiка 2010

Пачніце з фізічнай культуры. А што вы зрабілі са сваім целам, з дыханьнем? Цела адпаведным чынам служыць вашаму духу? Чыстае паветра, чыстая вада, здаровая ежа...

_________________

ага! культ цела! наглядзеліся фільмаў Лені Рыфеншталь!! вакол адны нацысты!!!!

Michal Zaleski:

11 сакавiка 2010

Фенамен, што з вамі? Калі б антыфашысты былі духам і целам слабейшыя за фашыстаў, то ніколі б не перамаглі.

І до ўжо згадваць нейкіх эволаў ды рыфеншталяў? Акрамя вас пра іх тут ведае 100 чалавек з дзевяці з паловаю мільёнаў. Гаворка ж не пра культ цела, а пра фізічную культуру як частку культуры наогул. Бо яна склалася першая.

Калі б абмеркаваньне вялося спакойна, то перайшлі б далей: да музыкі, танцу, выяўленчага мастацтва, натуральна, крыўскага. Чытайце уважлівей, калі ласка, і не хвалюйцеся гэтак.

Мікола:

11 сакавiка 2010

вось яна, слава! цытата у ЖЖ сп Дзерманта! ды я не супраць, існаванне такіх марганальных субкультураў, як англійскія друіды, расейскія старообрядцы, беларускія крывічы ці ліцьвіны - ніякай пагрозы існуючаму істэблішмэнту і пануючай ідэалогіі яны не нясуць.

я нават жадаю поспехаў сп. Дзерманту на гэтай ніве, бо усё, што ён робіць - гэта вербуе прыхільнікаў для заходне-русізму праз прыцягненне людзей у поле беларушчыны. беларушчына становіцца больш разнастайнай:, можна сядзець у сядзібе БНФ, можна вывучаць новы правапіс, можна чытаць Марзалюка, а можна адгадаваць бараду, начапіць жалезную шапку і хадзіць па вуліцах з драўляным мячом - ціпа які я круты крывіч. радзі Бога! усё-роўна наверсе харчовай піраміды знаходзімся мы. і як толькі людзі зразумеюць бесперспектыўнасць усіх гэтых нова-крывічоў і старалітвіноў, яны вернуцца ў мэйнстрым - заходнерусізм.

і гэта ўжо адбываецца, калі на пачатку 90х 'кіроўнай ідэалогіяй' быў ліцьвінізм а-ля Ермаловіч, то ужо сёння дастаткова пра-незалежніцкіх кнігаў у заходнерускім ключы, калі ВкЛ разглядаецца менавіта як форма Заходней Русі з лабусамі замест Рурыка наверсе, што аб'ектыўна так і ёсць.

Алег:

11 сакавiка 2010

Нарэшце сайт "Архэ" пачынае прымаць нейкую нармалёвую форму !! А то, прабачце, зусім нядаўна – ці не чвэрць заглаўнай старонкі блох нейкага Чобута... На гэтую тэму наткнуўся выпадкова й, што дзіўна, пасьля прагляду пэўнае працы Ластоўскага.

Чаму В.Ластоўкі аддае перавагу менавіта КРЫВІЧАМ з продкаў беларусаў, для мяне загадка! Як, між іншым, і для іншых...

Дарэчы, пане Дзермант, дзе можна набыць ваш "Друвіс"? Чаму не прадаецца ён у шапіках? (Да прыкладу, наклад "С.І." сягае за 20 000!) Пашыраны распаўсюд вашага выданьня скасаваў бы пэўныя пытаньні й вывеў вашу асобу з прыцені: ня ўсе ж узброены "гістарычным ліхтарыкам" (я маю на ўвазе ліхтарыкам, а не лухтарыкам...).

Дзёрдзь:

11 сакавiка 2010

Адрозьніць правых ад левых проста: левыя пашыраюць сьветагляд культуры, правыя звужаюць яго. Левыя паважаюць ворагаў, правыя не давяраюць сябрам. Выпадкова трапіўся на вочы добры артыкул пра тую саму праблему ў расійскіх інтэлектуалаў: http://www.artchronika.ru/item.asp?id=1870 Што да спрэчкі заходнерусінаў і літвінаў - варта распрацаваць канцэпцыя Літварусі, літварусінаў.

Michal Zaleski:

11 сакавiка 2010

Мікола піша: "...наверсе харчовай піраміды знаходзімся мы...". Сутнасць Вашай ідэі зразумелая. Смачна есьці!

Мікола:

11 сакавiка 2010

канцэпцыя Літварусі, літварусінаў.

.........

як сцвярджаў Карнілаў ''Літва і пальшчызна былі часовымі наростамі на целе Русі'', фактычна паразітамі, культурна Русь была на парадак вышэйшая за паганскую Літву. таму сімбіёз паміж імі выглядае даволі сумніўным. тое ж тычыцца і Русі Маскоўскай: тая была беспаваротна спаганеная і дэфармаваная муслімскім нашэсцем. з Малароссіяй таксама ўсё зразумела.

таму выйсце адно: берагчы і абараняць наш крыштальна-чысты сасуд са знакам якасці як апошнюю крыніцу сапраўднай рускасці.

Феномен:

11 сакавiка 2010

Сведчу, што не маю дачыння да апошняга допісу, зробленага пад маім псеўданімам:

"ага! культ цела! наглядзеліся фільмаў Лені Рыфеншталь!! вакол адны нацысты!!!!"

Правакацыя атрымалася занадта ўбогая, каб паверыць у прастадушннасьць рэакцыі Michala Zaleskiego. Пашарсьціце па знаёмых, пане Міхале.

Michal Zaleski:

11 сакавiка 2010

Фенамен, не зважайце на правакатараў. А парада Ваша наконт знаёмых кепская, навошта дробязямі галаву тлуміць, калі жыцьцё гэнакае прыемнае.

Сутнасць крыўскай ідэі, па маім разуменьні: жыць натуральна і нязмушана, як жылі разумнейшыя з продкаў. А жылі яны гэнак, бо мелі сапраўдныя МЭТЫ. Пра апошнія трэба думаць, а не пра розніцу паміж правымі і левымі, мне здаецца.

Дзёрдзь:

11 сакавiка 2010

Літвінства было чужым наростам на чыстым целе русі? Тут дзьве памылкі.

Па-першае, літва - слова славянскае ці славянізаванае. І нават балцкая назва паходзіць (паводле афіцыйнай вэрсіі) ад славянізаванай назвы рэчкі Летаўка (на поўнач ад Вільні).

Па-другое, русь - гэта пераважна скандынавы, варагі.

Мікола:

12 сакавiка 2010

паходжанне слова і ягонае сучаснае значэнне зусім не адное і тое ж.

Дзёрдзь:

13 сакавiка 2010

Сучаснае асноўнае значэнне назоўніка "рускі" - грамадзянін Расійскай Федэрацыі.

"Заходнерусізм" - канцэпцыя XIX стагоддзя, калі дзяржаўныя межы былі іншыя.

Мікола:

13 сакавiка 2010

Сучаснае асноўнае значэнне назоўніка "рускі" - грамадзянін Расійскай Федэрацыі.

можа хутчэй 'расіянін'?

German - гэта сучасны назоў грамадзяніна Германіі, аднак нацыі паў-Еуропы з'яуляюцца нашчадкамі germanic tribes, што аднак не вымушае іх адмаўляцца ад гэтага і штучна вынаходзіць свае карані ў якіх-небудзь балцкіх плямёнах. цікава, навошта гэта беларусам?

наконт заходнерусізму - ён як дэмакратыя: усё залежыць ад таго, хто ім карыстаецца. і Гітлера выбралі на дэмакратычных выбарах, аднак гэта не падстава выкідваць дэмакратыю на сметнік.

ЯНКА:

13 сакавiка 2010

"...і штучна вынаходзіць свае карані ў якіх-небудзь балцкіх плямёнах."

Вось каб які дасьціпны гісторык надрукаваў бы ў "Архэ" артыкул "Дзермант дастаўляе", дзе падрабязна ткнуў яго носам ва ўласныя "памыі". Не люблю нікога абражаць, проста гэта слоўца зь Дзермантаўскага рэпертуару!

Мікола:

13 сакавiка 2010

Вось каб які дасьціпны гісторык надрукаваў бы ў "Архэ" артыкул "Дзермант дастаўляе",

......

наколькі я разумею 'нармальныя гісторыкі' у сур'ёзныя дыскусіі з крыва-літвіністамаі не ўступаюць, бо дыскусія акадэмікаў з такімі 'навукоўцамі' толькі паспрыяе легітымацыі апошніх.

усе гэтыя літвіна-крывіцкія тэорыі - гэта фантазіі хворых на галаву шэрых пасрэднасцей

Michal Zaleski:

13 сакавiка 2010

Панове, нейкае дзіўнае ліставаньне. З яго вынікае, што апанентам Дзерманта не падабаецца:

а) ён сам;

б) некаторыя аўтары, на якіх ён спасылаецца;

в) Літва;

г) заходне-русізм.

Але ніхто з апанентаў не кажа, што ён супраць здароўя, сілы, прыгажосці, адчуваньня адзінства з Сусветам, спакою ў сэрцы і павагі да асобы; карацей, да складнікаў крыўскай ідэі, калі яе разумець проста.

Крыўская ідэя ў творчасці увасобіцца ў новых героях: разумных, вясёлых, дужых і смелых. Ў навуцы - ў дасягненнях медыцыны педагогікі, біялогіі. Ў сацыяльнай практыцы - ў адмаўленьні ад алкаголю, тытуню, наркотыкаў; заровым ладзе жыцьця, аптымістычнай народнай музыцы і паэзіі.

Крыўская ідэя палітычна выглядае як вызваленьне масы праз вызваленьне асобы.

Можа апаненты чакаюць вызваленьня асобы праз вызваленьне масы? Чакаюць збавіцеля?

Гэта таксама стратэгія...

Фен:

13 сакавiка 2010

Фенамен, не зважайце на правакатараў. А парада Ваша наконт знаёмых кепская, навошта дробязямі галаву тлуміць

____

Vy sami nastupny raz nie zvazhajcie.

Dlia vas takija znajomyja - zhycciovaja drobiaz'? I shto, pad vashym psiewdanimam taksama mozhna pisac' roznuju mujniu na forumach? Napisac', skazham, ad vashaha imia, shto Dzierman - kamunist, vo budzie viesiela

Алег:

13 сакавiка 2010

2 Мікола :

Выпадкова Вы не Вася? Быў у мяне такі корыш, калі хто памятае, у камэнтах да мінулых топікаў па ВКЛ. (Вася, калі ты чуеш мяне, – аў-у, адгукніся!) :)

Між тым, Ваша думка даволі цікавая. Але ж :

1. Навукова-папулярны часопіс "Архэ" ва ўсю друкуе (калі не сказаць піярыць) такіх навукоўцаў.

2. Нельга на ўсе сто адрынаць досьвед Вацлава Ластоўскага (зусім не "хворай на галаву шэрай пасрэднасьці") наконт Крывічаў... Такім чынам, гэна не прыдумкі Дзерманта й іншых, а трывалая канцэпцыя.

Распавядзіце крыху й пра акадэмікаў-гісторыкаў. А то я акрамя Абэцэдарскага нікога ня ведаю. (Дарэчы, Гігін яшчэ не акадэмік?) :) :)

Michal Zaleski:

13 сакавiка 2010

Фенамен, я шчыра спачуваю Вам ў той непрыемнасці, што Вас спасцігла.

У мяне няма звычкі кепска думаць пра людзей, таму і палічыў Вашу параду думаць пра знаёмых непрыдатнай. А правакатару - Бог судзьдзя.

Выдаваць сябе за другога чалавека - несумленна.

Спадзяюся, што горшае ў гэтай дыскусіі для Вас ужо мінавала. Запрашаю працягнуць абмеркаванне артыкулу сп. Дзерманта і заўваг ягоных камэнтатараў.

Fenomen:

14 сакавiка 2010

To Michal Zaleski

Сапраўды, Збаў Вас Божа ад такіх знаёмых. Можам і працягнуць. Вось вы вучыце любіць аптымістычную народную музыку. Намякаеце на black metal, папулярны ў "крыўскіх" колах?

Michal Zaleski:

14 сакавiка 2010

Фенамен, калі ласка, уважліва чытайце свае і чужыя тэксты.

1. Я не вучу любіць аптымістычную народную музыку. Адмыслова для Вас паўтараю тое, што напісана вышэй:

"Крыўская ідэя ў творчасці увасобіцца ў новых героях: разумных, вясёлых, дужых і смелых. Ў навуцы - ў дасягненнях медыцыны педагогікі, біялогіі. Ў сацыяльнай практыцы - ў адмаўленьні ад алкаголю, тытуню, наркотыкаў; заровым ладзе жыцьця, аптымістычнай народнай музыцы і паэзіі".

Гаворка, такім чынам, ідзе пра будучыню, магчымасць, звязаную са здаровым развіццём крыўскай ідэі.

2. Не маю звычкі намякаць, а кажу проста. Шчыра кажучы, я не знаёмы ні са стылем музыкі, пра каторы Вы пішаце, ні з нейкім "крыўскім колам".

Крыўская ідэя наогул выключае збіваньне ў нейкія колы, бо ёсць, як было сказана ужо раней, ідэяю вызваленьня масы праз вызваленьня асобы.

Паслядоўніку гэтай ідэі не патрэбны натоўп аднадумцаў дзеля таго каб займацца духоўным і фізічным самаудасканаленьнем; не патрэбны правадыр, каб "весьці ў заўтра".

Гэтым ідэя, што адсылае да залатога веку, выгадна адрозніваецца ад калектывісцкіх плыняў, кштальту нацызму альбо камунізму.

2 Дзермант:

14 сакавiка 2010

Лёша, тут добрая навінА для Вас: у arche.by выйшаў ваш артыкул "Крыўская ідэя як крыніца творчасці". Калі Вы яшчэ ня ведалі!

ДЫК СПУСЬЦІЦЕСЯ НА МІЛАСЬЦЬ ЗЬ НЕБА ДА ЛЮДЗЕЙ, ПАЎДЗЕЛЬНІЧАЙЦЕ Ў КАМЭНТАХ... :))

Міколa:

15 сакавiка 2010

ДЫК СПУСЬЦІЦЕСЯ НА МІЛАСЬЦЬ ЗЬ НЕБА ДА ЛЮДЗЕЙ, ПАЎДЗЕЛЬНІЧАЙЦЕ Ў КАМЭНТАХ...

.......

Дзермант да вас не спусціцца па той жа прычыне, па якой акадэмікі не жадаюць спускацца да Дзерманта. вы яшчэ не ведалі пра існаванне пантовай лесвіцы?

дык вось на ёй Лёша сядзіць вышэй за шэраговага інтэрнэтчыка, бо ён друкуецца ў Архэ і Крыў'і, і ўвогуле, ён тэарэтык і філосаф, а вы нават сваім імём падпісацца не можаце.

а можа ён проста баіцца запарафініцца ў адкрытых дэбатах? ня так яно і проста выдаць фізкультуру ды аптымістычныя спевы пад крывіцкім сцягам за арыгінальную філасофію.

з народу:

15 сакавiка 2010

пад крывіцкі камень вада не цячэ.

з крывічамі жыць - па-крывіцку гаварыць:

15 сакавiка 2010

крывіч ад літвіна недалёка падае

Michal Zaleski:

15 сакавiка 2010

"з народу:"

, а ў нашай вёсцы казалі: "На адным месцы і камень мохам парастае".

Вельмі шкада, што асобныя удзельнікі дыскусіі з незразумелых прычынаў карыстаюцца словамі з лексікону расейскіх крымінальнікаў.

Няўдзел аўтара ў абмеркаваньні, ня выключана, звязаны з тым, што мы, чытачы, не выказалі нічога вартага ягонай увагі. Можа быць і безліч іншых прычынаў.

Здзіўляе грэблівае стаўленьне некаторых да культуры, часткаю каторай з'яўляецца фізічная культура. Інтэлектуальныя і творчыя дасягненьні прыносяць больш радасьці чалавеку здароваму, чым хвораму альбо слабаму. Так, цела толькі слуга розуму. Але ж дрэнны той гаспадар, каторы свайго слугу робіць ўсё горшым.

Алег:

15 сакавiка 2010

2 Мікола :

Вы, па-мойму, ажно абагавілі Дзерманта. А наколькі бачна, гэта зусім не фанабэрысты, а сьціплаваты чалавек: НАЎПРОСТ удзельнічае ў абмеркаваньні тэм на сваім форуме й форуме "АГСІ"...

Іншая справа, калі на яго сайце пачалі "чэсьціць" В.Дзеружынскага, і раптам зьявіўся сам спадар Вадзім, то зласьліўцы адразу "пазалягалі ў бульбу"!

Так і тутака: "зпусьціўся" б Аляксей ды паставіў бы Вас канкрэтна на мейсца! А то ўсё хаваецеся то за Васем, то за Колем і яшчэ мяркуеце, што "НЕ шараговы інтэрнэтчык"... :) :)

фізра:

15 сакавiка 2010

Ёсць думка, што фізічная культура - і так галоўны від культуры ў нашай краіне. Не разумею, за што перажываць. Засталося падагнаць пад гэта крывіцкую базу і наступіць залаты век

Michal Zaleski:

15 сакавiка 2010

Фізра, думка гэта глыбака памылковая. Дзеля знішчэньня нацыянальнай культуры ў заняпадзе і фізічная культура беларусаў. Працягласць жыцьця сярэдняга мужчыны каля 60 гадоў. Жудасны рост алкагалізму, наркаманіі. Больш за палову памерлых памірае ад хваробаў сістэмы кровазвароту. Лядовыя палацы і чыноўнікі на лыжах да фізічнай культуры асобы маюць вельмі ўскоснае дачыненьне.

Гэтая культура пачынаецца з павагі да сябе, а тая выхоўваецца з дзяцінства. Выхаваньне ж шмат у чым вызначаецца моваю бацькоў, іхным светапоглядам.

Што тычыцца залатога веку, то ён, паводле аўтара артыкулу, каторы мы абмяркоўваем, здаецца, не ў будучыні, а ў мінулым.

фізрук:

16 сакавiка 2010

Па ідэі, паводле крыва-паганскага сьветацяму час павінен быць цыклічны, таму залаты век яшчэ вернецца.

Вось кінем бухаць, станем на лыжы і будзе нам шчасьце.

Michal Zaleski:

16 сакавiка 2010

Фізрук, Вы разумееце цыклічнасць як селянін-хрысціянін. Як селянін-хрысціянін Вы хаваецеся за "Мы": "будзе нам шчасьце". Па маім разуменьні крыўская ідэя ўвасабляецца ў дзеяньні асобы, каторай не патрэбны натоўп аднадумцаў, каторая ўласнае жыцьцё разглядае як твор мастацтва, стварае яго.

Ваша шчасьце залежыць, пераважна, ад Вас, асабліва ад стану здароўя; і чым старэйшы чалавек, тым болей.

Алесь з горнага Берлiна:

16 сакавiка 2010

Аляксей,

Вы роб1це вельм1 патрэбную справу - будуеце падмурак, без якога не паустане гмах. Раб1це яе 1 далей, 1 не звяртайце увагу на лаянку 1 наезды 1мпатэнтау ад л1таратуры 1 рознай там гапаты. Адз1нае, што яны могуць, гэта п1саць камэнтары "сам дурань".

Зычу Вам плённай працы 1 поспехау.

To Michal Zaleski:

17 сакавiка 2010

"Што тычыцца залатога веку, то ён, паводле аўтара артыкулу, ..., не ў будучыні, а ў мінулым" ___ Перачытайце другі абзац перш чым лавіць на слове. Там акурат пра залаты век і яго вяртанне ў будучым. Зараз, трэба думаць, апошняя стадыя дэградацыі Космаса. Праўда, яшчэ грэцкія філосафы так думалі, але Космас нейкім цудам пратрымаўся яшчэ 2,5 тыс гадоў (але нічога - зараз ужо дакладна лясьнецца).

Як Вы самі разумееце, баюся нават спытацца, бо не настроены сёння на лекцыі пра калі-югу - мяне ад усёй гэтай касмалогіі-эсхаталагіі на сон хіліць. Усё гэта занудства добра б пакаціла ў пачатку 90-х, калі разгублены статак верыў у любую муць.

Michal Zaleski:

17 сакавiка 2010

Гэта мой адказ невядомаму. Вы так зразумелі пра залаты век, а я інакш. І вось чаму. Бо лічу што ў крыўскай ідэі павінна быць не сялянскае разуменьне цыклічнасці, а як у паляўнічых. Ранак, дзень і вечар жыцьця, майго жыцьця. А потым бясконцая ноч. Як у беларускіх прымаўках: "Прыдзе чорна маці, ўсіх пакладзе спаці"; "Ўсе памром, ды па адном". А новы ранак - гэта дзеці, кроў ад крыві.

Наконт грэкаў ды калі-югі нічога не ведаю. Не ведаю гэтак сама кім сябе спадар лічыць: адным са статка, ваўком ці пастухом.

Ў крыўскай ідэі, па маім разуменьні, гэткія вобразы немагчымыя. Увага асобы звернутая ў такім светапогладзе на сябе і сваіх крэўных, на роздум і дзяньні па падвышэньні ўласнай аўтаномнасці ў свеце.

ЯНКА:

17 сакавiка 2010

2 То М.Z. :

Пляскаю Вам, ваш камэнт самы лепшы (пасьля майго :)) :

шчыра, правільна, з файным інтэлектуальным падшпілам!

To M.Z.:

19 сакавiка 2010

Такое ўражанне, што нехта сабраўся паміраць, таму ўсім трэба пакаяцца.

Наконт сьветапогляду паляўнічых не зразумеў - навокал жа адны праграмісты. Маеце на ўвазе "жлобінскую справу"?

Michal Zaleski:

19 сакавiка 2010

Гэта наступны адказ невядомаму.

Адказаваць ў Вашым допісе магчыма толькі на адзін сказ: "Наконт сьветапогляду паляўнічых не зразумеў - навокал жа адны праграмісты".

Хрыстос ня быў праграмістым, Будда, Магамет і Канфуцый - таксама, а іхныя ідэі падтрымлівае мноства праграмістаў і іншых нашых сучаснікаў.

Тое самае тычыцца і разуменьня цыклічнасці. Старажытныя погляды на яе актуальнасці не страцілі.

To MZ:

19 сакавiка 2010

Я вас паважаны ўсё менш і менш разумею.

Вы або Дзермана хочаце паставіць у адзін шэраг з пералічанымі вышэй паважанымі людзьмі, або падводзіце пад тое, што Хрыстос, Будда, Магамет і Канфуцый маюць нейкія адносіны да палявання.

Па мойму, і тое, і другое - яўны перагіб.

Юрась:

20 сакавiка 2010

Ёсьць агульнавядомае імя Том, ёсьць Томас, напрыклад, Томас Баранаўскас...

Дык вось Томз - нічым не горай! А што, прыгожы нік... :) :)

Туюра:

22 сакавiка 2010

Спадар напэўна ўпершыню на форумах

Юрась:

23 сакавiка 2010

2 2 : Зусім не ўпершыню. :))

І ведаю, што "2" па-ангельску сугучна "to"... Такім чынам, так падпісваюцца камэнтатары, якія зьвяртаюцца НЕПАСРЭДНА да кагосьці (чыё імя ідзе пасьля "to").

Дзякуй, што цяпер вы зразумелі: тэй мой допіс быў ГУМАРЫСТЫЧНЫ...

Паслаць камэнтар