Узыходзіла поўня

там дзе 100-ты аўтобус

лянотна паўзе

угару

я з табой

праз мабільнік стары

гавару

ты ў Ванкувэры

розьніца дзесяць гадзінаў

як табе

удалося

зрабіцца адзінай?

як табе

удалося

за месяц прысьніцца

шэсьць разоў?

нават мы

у брусьніцы

хадзілі

й мядзьведзя сустрэлі

а ці помніш

зламаныя тыя арэлі?

а ці помніш

тэкілу бяз солі

зато з шакалядам?

а заместа лімона

быў плод авакада

а ці помніш

як ліст

ты звычайнаю поштай

прыслала

з таго самага гораду

Менску

аднекуль з вакзалу?

а ці помніш

сьпякоту

чарэшню

і ягадных мушак?

а ці помніш

прысутнасьць

зьнявераных душаў

у Чырвоным касьцёле

і ў бары “У Янкі”?

а ці помніш урэшце

разьбітыя шклянкі

па дарозе на Коўна?

(кандуктарка злосна чакае)

узыходзіла поўня

ты помніш?

у Ванкувэры вашым

у вашым сусьвеце

што на дзесяць гадзінаў адстаў

засьмяяліся дзеці

go to sleep

кажаш ты і маўчыш

узыходзіла поўня!

я крычу

узыходзіла поўня!

ты помніш?

(я вас высаджу

кажа кандуктарка ці завязу

у Навінкі)

мы пілі

у аўтобусе вінчык

чылійскі

і поўня

усплывала над лесам

і сьпела

як жоўтая сьліва

як жаданьне

аўтобус

зусім быў няпоўны

і зьліва

набліжалася...

помніш

як поўня?..

і дыхнула з мабільніка

шчасьцем

я помню!

ГЭТЫ ВЕРШ НАДРУКАВАНЫ У № 11-12 ЗА 2010 ГОД